Esme ey sabah yeli, böyle muhalif esme;
 Tellerini bozduğun o sevdalı yâr benim;
 Söz verdim gideceğim, gel de yolumu kesme;
 O gök deniz, yeşil dağ, o güllü diyâr benim..
 
 
 
 Gönlüm alev saçarken volkan gibi derinden
 Ne korkum bir yolsuzun, imansızın birinden;
 Bir ah çeksem şahlanır dağlar kopar yerinden,
 Tarihlerde ün almış bir şöhretim var benim…
 
 
 Kim geçer dünyaları meteden o güzelden?
 Ben onun öz yârıyım, o benimdir ezelden;
 Yolunda döğüşürüm, vaz geçmem bu emelden,
 Ya o benim olacak, ya kanlı mezar benim.
 
 Almas Yıldırım